SRCE: Nije slučajno što se pred izbore povampirila radikalska ideja o jednakim penzijama

"Ovoga puta Vučić posle toliko godina vlasti lije krokodilske suze nad penzionerima koji sa malim penzijama žive u bedi. Zbog nebrige stranke koju personifikuje većina penzionera u Srbiji živi ispod granice siromaštva iščekujući predizborne kampanje u kojima po pravilu dobijaju obećanja o mnogo većoj prosečnoj penziji tamo neke godine koju dobar broj njih nije i neće doživeti. Deo njih sa penzijom manjom od najniže jednom ili dva puta godišnje se prijavljuje za pakete hrane plaćene njihovim novcem, a koje kupuju, dele i time se hvale udruženja penzionera. Navodna stabilizacija javnih finansija većini penzionera nije obezbedila bolji život, nego samo povećanje broja evro milionera i milijardera u Srbiji.

"Uvećanje uz penziju" do 5 odsto do 73.000 dinara na koje se godišnje troši oko 250 miliona evra, neselektivno dobija oko 1,2 miliona penzionera je i priznanje siromaštva u kojem žive penzioneri. U dodeli "uvećanja uz penziju" kao socijalne mere Vučić i eksperti iz fiskalnog saveta nisu otkrili da "uvećanjem uz penziju" više dobijaju oni sa većim penzijama i da se na takav način ne popravlja položaj penzionera sa malim penzijama nego samo povećava broj zadovoljnih birača.

Najnižom penzijom poljoprivredni penzioneri su diskriminisani, jer je ona niža od iste u kategoriji zaposlenih i samostalnih delatnosti. Ona se mora izjednačiti za sve kategorije i uvećati za oko 470.000 korisnika uz budžetsko finansiranje razlike od ostvarene radnim stažom i uplatama doprinosa.

Ne slučajno, pred izbore, ponovo se povampirila radikalska ideja o "jednakim penzijama", jer svi penzioneri navodno imaju iste potrebe, a nisu imali jednake uslove da zarade veće. Ne može se prihvatiti objašnjenja da svi penzioneri nisu imali jednake uslove za obrazovanje, što je jedan od preduslova za rad na bolje plaćenim radnim mestima. Nejednako usklađivanje penzija nije prihvatljivo i pravedno.

Penzijski sistem u Srbiji je zasnovan na međugeneracijskoj solidarnosti, procentualno se najviše finansira od doprinosa radno aktivnih koji tako sebi obezbeđuju penziju u starosti. Narušavanjem principa aktuarske pravičnosti, na kojem je zasnovan Bizmarkov model penzijskog sistema kakav je u Srbiji, ne obezbeđuje se uslovljenost visine penzije od visine uplaćenih doprinosa i godina radnog staža, što bi dovelo do demotivacije zaposlenih da doprinose uplaćuju na veću osnovicu, smanjivanja izvornih prihoda fonda, povećanja zavisnosti od dotacija iz budžeta i u krajnjem smanjivanja svih penzija.

Različitom valorizacijom penzija zavisno od njihove visine uz obaveznu jednaku indeksaciju svih penzija u kratkom periodu ne može se poboljšati standard penzionera sa penzijom manjom od sume potrebne za minimalnu potrošačku korpu (ako se ona uzme kao kriterijum). Jednakom indeksacijom se mora održavati početna vrednost svih penzija. Ono što sadašnji zakonski okvir omogućava je "uvećanje uz penziju" kao socijalne mera do određene visine u zavisnosti od drugih prihoda korisnika penzije koja bi se finansirala iz budžeta. Na takav način bi država u skladu sa Ustavom obezbedila bolji socijalni položaj većini penzionera ne ugrožavajući stečena prava penzionera sa višim penzijama. Isto tako sindikati penzionera, godinama bezuspešno, javno ukazuju da novčana pomoć penzionerima ne treba da bude dodeljivana u istoj visini za sve penzionere, već da penzioneri sa višim penzijama dobiju manju sumu kao pomoć ili da je čak i ne dobiju.

Smatramo da zakonska rešenja u penzijskom sistemu usvojena od 2012. godine nisu pravedna, a izvorni prihodi RF PIO su pogrešnom politikom i nedovoljnim radom inspekcijskih organa umanjeni zbog čega je neophodna njegova reforma. Srbija centar ima predlog reforme sa kojim ćemo uskoro upoznati javnost!", zaključuje se u saopštenju Foruma penzionera Srbija centra.