Dragan Nikolić ovu ulogu nije ni trebalo da dobije: Slučajnost ga je pretvorila u legendu

Režiser Živojin Pavlović ulogu Džimija Barke je najpre ponudio Borisu Dvorniku, tada već afirmisanom glumcu snažne harizme. Međutim, u trenutku kada je film ulazio u pripreme, Dvornik se nalazio na odsluženju vojnog roka, zbog čega nije mogao da prihvati angažman.

Ta okolnost stvorila je priliku mladom i tada još nepoznatom glumcu Draganu Nikoliću. Ova uloga za njega je bila odskočna daska ka statusu jedne od najvećih zvezda domaće scene. Njegov Džimi Barka postao je simbol jedne generacije – buntovne, nesnađene i željne života.

Publika ga je prepoznala, a kritika ga je prihvatila kao novo, autentično lice jugoslovenskog filma. Nakon ovog filma, Nikolićeva karijera krenula je uzlaznom putanjom, a on je postao jedan od najvoljenijih glumaca, poznat po harizmi, spontanosti i specifičnom šarmu.

Film "Kad budem mrtav i beo" pokazao se kao preloman, ne samo za Nikolića, već i za jugoslovensku kinematografiju. Glavni lik, Džimi, bio je antiheroj - mladić sa margine društva, sanjar, prevarant i pevač u pokušaju, koji luta kroz život u potrazi za slavom i smislom. Njegova priča bila je sirova, realistična i duboko ukorenjena u stvarnost tadašnjeg društva.

Film je snimljen u duhu tzv. "crnog talasa", pravca koji je obeležio jugoslovensku kinematografiju '60-ih, a karakterisali su ga kritički pogled na društvo i odbacivanje idealizovanih priča, piše Telegraf.rs. Upravo u takvom ambijentu, Nikolić je uspeo da stvori lik koji je bio istovremeno šarmantan i tragičan, osvajajući publiku autentičnošću kakva se retko viđa.