Brojke ruše mitove: Koliko je zapravo rasprostranjena zavisnost od kockanja i gde se krije najveći rizik?

U odnosu na punoletnu populaciju, to predstavlja svega 0,02% stanovništva, što Srbiju stavlja znatno ispod evropskog proseka, koji iznosi oko 1,5%.

Ovi podaci dovode u pitanje često plasirane procene o desetinama ili stotinama hiljada zavisnika, koje se neretko pojavljuju u javnosti bez čvrstih izvora i doprinose senzacionalističkom prikazu problema.

Porast prijava, ali i dalje niske brojke

Zbog širenja interneta i rasta korišćenja društvenih mreža, poslednjih godina beleži se blagi porast broja građana koji se obraćaju institucijama zbog problema sa prekomernim klađenjem. Prema podacima zdravstvenog sistema, oko 240 osoba godišnje se prvi put javi specijalizovanim ustanovama.

Stručnjaci ističu da to ukazuje na potrebu za kontinuiranom prevencijom, ali ne i na masovnu rasprostranjenost zavisnosti kako se ponekad predstavlja u javnosti.

Maloletnici i rani kontakt sa igrama na sreću

Poslednje istraživanje na reprezentativnom uzorku od oko 1.100 ispitanika pokazuje da je svega 0,6% maloletnika imalo bilo kakav kontakt sa igrama na sreću.

Istraživanje je sprovedeno kroz strukturirane intervjue sa decom i roditeljima, uz zaštitu identiteta ispitanika i poštovanje etičkih standarda.

Ovi rezultati ukazuju da su maloletnici u vrlo ograničenoj meri izloženi legalnim oblicima igara na sreću, uz postojeće zakonske zabrane i kontrole.

Fokus na nelegalne platforme

Stručnjaci sve češće upozoravaju da se glavni rizik ne nalazi u licenciranim priređivačima, već u nelegalnim online platformama i crypto-kazinima koji funkcionišu bez nadzora.

Za razliku od regulisanih operatera, ove platforme ne primenjuju obaveznu identifikaciju korisnika i često koriste agresivne i obmanjujuće modele privlačenja igrača.

Prema oceni stručnjaka, upravo takvi neregulisani sistemi predstavljaju najveći izvor potencijalnog rizika, posebno za mlađu populaciju.

Zakon i pojačana kontrola

Izmenama Zakona o igrama na sreću, koje su stupile na snagu prošle godine, uveden je obavezan sistem registracije i verifikacije identiteta kod licenciranih priređivača u Srbiji. Time se onemogućava učešće maloletnika u igrama na sreću.

Takođe, uvedeni su i dodatni mehanizmi zaštite, uključujući:

- sistem samoisključenja igrača
- obavezna upozorenja o rizicima
- jasne procedure za prepoznavanje rizičnog ponašanja

Zaključak: Podaci protiv senzacionalizma

Stručnjaci naglašavaju da precizni i institucionalni podaci omogućavaju realnije sagledavanje problema. Umesto preuveličanih brojki i senzacionalističkih narativa, fokus treba usmeriti na stvarne izvore rizika — pre svega nelegalne i neregulisane platforme.

Na taj način, prevencija postaje efikasnija, a javna rasprava zasnovana na činjenicama, a ne na spekulacijama.