OD RIMSKOG OFICIRA DO SVECA Mučenički život svetog Đorđa, hrabrog vojnika koji je odbio da se odrekne hrišćanstva!

 Rimski oficir u službi imperije

Prema predanju, Sveti Đorđe je rođen krajem 3. veka u oblasti današnje Turske ili Sirije, u vreme kada je Rimsko carstvo prolazilo kroz velike promene.

Ugroženo sa svih strana, na ivici propasti, carstvo spasava niz rimskih careva-vojnika, od kojih je većina potekla baš sa naših prostora. Carstvo pod njihovim vođstvom prolazi kroz niz dramatičnih promena, od kojih je možda najvažija, reorganizacija vojske.

Broj vojnika raste a vojna karijera u rimskim legijama omogućava čak i običnim ljudima da napreduju - pa čak i da u pojedinim slučajevima postanu carevi.

U to vreme počinje i karijera svetog Đorđa. Kao mlad, stupio je u vojsku i brzo napredovao zahvaljujući hrabrosti i sposobnostima, postavši oficir u službi cara Dioklecijana, koji je vladao istočnim oblastima Rimske imperije..

Đorđe se od većine svojih drugova razlikovao po tome što je bio hrišćanin. Hrišćanstvo je u to vreme bila raširena vera, ali još uvek nije bila i zvanično prihvaćena, što je dovodilo do povremenih progona.

No, onda će se hrišćanski svet okrenuti naglavačke - pošto početkom 4. veka kreću veliki progoni, koje inicirao upravo car Dioklecijan.

Sukob vere i vlasti

Nije jasno šta je dovelo do toga da dotad trpeljivi i popularni Dioklecijan krene u odlučan progon hrišćana, ali jednom pokrenut, progon je bukvalno doveo Hrišćansku crkvu na rub egzistencije.

Hiljade ljudi je hapšeno, mučeno i ubijano i za mnoge stanovnike Rimskog carstva bolna dilema se stvorila pred njima - odreći se svoje vere i živeti ili ostati veran i umreti često mučnom smrću.

Prelomni trenutak u životu rimskog oficira Đorđa, dogodio se kada je odbio da se odrekne hrišćanstva i prinese žrtvu rimskim bogovima.

Time je, po rimskom zakonu, otvoreno prkosio carskom autoritetu, što je u to vreme bilo ravno izdaji - a izdaja se plaćala mučenjem i smrću.

Teška mučenja

Prema hagiografskim izvorima, Đorđe je bio izložen teškim mučenjima. U to vreme, mučenje je bio deo kazne ili pokušaj da se optuženi privoli da se odrekne svojih ubeđenja.

Svetog Đorđa su stavili na najgore muke, od kojih ali on ipak nije odustao od svoje vere - i na kraju je, kao nepopravljiv u očima Rimskog carstva, pogubljen, 303. godine.

Njegova postojanost i spremnost da strada učinili su ga simbolom nepokolebljivosti u očima hrišćana i vrlo brzo njegov kult je uspostavljen.

Rađanje legende

Iako su istorijski podaci o njegovom životu ograničeni, legenda o Svetom Đorđu nastavila je da raste kroz vekove.

Opisi njegovih muka postali su popularno štivo među vernicima i vrlo brzo su se pojavile verzije na raznim jezicima antičkog sveta.

Osim opisa mučenja, za svetog Đorđa su počele da se vezuju različite priče, često fantastične. Najpoznatija priča — ona o ubijanju aždaje — zapravo je simbolična.

U njoj Sveti Đorđe pobeđuje zlo (predstavljeno zmajem) i spašava nevinu devojku, što se tumači kao trijumf hrišćanske vere nad paganstvom i zlom.

Ova legenda učinila ga je izuzetno popularnim ne samo među vernicima, već i u umetnosti, književnosti i narodnoj tradiciji širom Evrope i Bliskog istoka - a prikaz svetog Đorđa na konju, koji probija aždaju postaje i grb, koji se sa ponosom nosio u bici.

On je bio i ostao vrlo popularan među vojnicima - kao svetac zaštitnik najpre vitezova, pa onda i vojnika.

Interesantno, u borbi sabljama, jedan od odbrambenih pokreta, kojim se čuva glava od napada, je dobio upravo ime po ovom svecu.

Šire, njegov lik — vitez na konju koji kopljem ubija zmaja — postao je univerzalni simbol borbe dobra protiv zla, ma sa koje strane ono došlo.

Najpoštovaniji svetac

Danas je Sveti Đorđe jedan od najrasprostranjenijih svetaca u hrišćanstvu.

Njegov kult prisutan je u pravoslavnoj, katoličkoj i anglikanskoj crkvenoj tradiciji. Posebno je značajan u Srbiji, gde se Đurđevdan slavi kao jedna od najvažnijih krsnih slava.

Zanimljivo je da je Sveti Đorđe zaštitnik mnogih zemalja i gradova, uključujući Englesku, Gruziju i Moskvu. 

Zastava Engleske i Gruzije na sebi imaju krst svetog Đorđa.

Između istorije i vere

Priča o Svetom Đorđu nalazi se na granici između istorijske činjenice i legende - i teško je reći gde prestaje jedno a počinje drugo.

Većina vernika ga poznaje kao velikog junaka i mučenika za veru, ali o istorijskom svetom Đorđu, mladom rimskom oficiru, možda nećemo saznati ništa, osim ako nam nauka ne pribavi još podataka

Međutim, upravo ta kombinacija legendarnog i istorijskog učinila ga je bezvremenim.

Njegov život, ili bar način na koji je zapamćen, predstavlja ideal viteške  hrabrosti, časti i vernosti sopstvenim uverenjima - što je bilo inspiracija kako njegovim savremenicima, tako i pokolenjima koja su potom došla.