Kako se ograničava visina penzije?

Kako mogu da ostanu bez najnižeg iznosa penzije, najčešće kada počnu da primaju inostranu penziju, tako može da im se limitira i najviši iznos prinadležnosti, jer je to zakonom propisano, piše Kamatica.

Tako, ukoliko penzioner ima lični koeficijent viši od 3,8, Zakon o PIO ga limitira po članu 78. zakona da nakon poslednjeg povećanja ne može da ima veća primanja od 286.368,57 dinara za 45 godina staža.

Najvišu penziju po važećem zakonu prema poslednjim oktobarskim podacima prima 85 korisnika, od kojih je 84 iz kategorije osiguranika zaposlenih, a jedan iz kategorije osiguranika samostalnih delatnosti.

Penzioneri s najvišim primanjima s pravom mogu da se pitaju zašto bi im bilo ko ograničavao konačan iznos penzije ako su imali sve uplate po visokom osnovicama, dobar opšti bod i pun radni staž.

Na pitanje na koji način se ograničava iznos najviše penzije i zašto je to nužno, u Fondu PIO kažu da aktuelni penzijski zakon propisuje najviši iznos penzije i limitira ga preko ličnog koeficijenta, koji može iznositi najviše 3,8.

- Lični koeficijent utvrđuje se kao odnos obračunskog perioda koji obuhvata godine, mesece i dane za koje je utvrđena zarada ili osnovica na koju je plaćen doprinos i ukupnog godišnjeg koeficijenta. Ukupni godišnji koeficijent predstavlja zbir svih godišnjih koeficijenata koji su utvrđeni za svaku godinu posebno u obračunskom periodu.

Godišnji koeficijent utvrđuje se za jednu kalendarsku godinu, tako što se utvrđena zarada ili osnovica na koju je plaćen doprinos stavlja u odnos s prosečnom godišnjom zaradom na nivou republike. Ukoliko osiguranik ima lični koeficijent viši od 3,8, Zakon o PIO ga limitira po članu 78. zakona.

Limitirani lični koeficijent množi se s ukupno utvrđenim penzijskim stažom, s tim što ukupan penzijski staž ne može iznositi više od 45 godina. Proizvod ličnog koeficijenta i ukupnog penzijskog staža daje lični bod na osnovu kojeg se određuje iznos penzije kao proizvod ličnog i opšteg boda, ističu u Fondu PIO.

Najviši iznos penzije nije zakonsko rešenje koje predviđa samo važeći Zakon o PIO, već je ovakvo rešenje bilo predviđeno i ranijim propisima o penzijskom i invalidskom osiguranju kad se penzija određivala od desetogodišnjeg penzijskog osnova, odnosno ostvarene zarade ili utvrđene osnovice osiguranja za deset najpovoljnijih godina.