Da li ste znali koji je najkišovitiji grad u Srbiji?

​Prosečni godišnji nivo padavina u Srbiji je 896 mm, a u ovim gradovima na zapadu zemlje tokom godine u proseku padne između 800 i 1.000 litara kiše po metru kvadratnom.

Tajna lozničkih i valjevskih kiša leži u geografiji i meteorologiji. Zapadna Srbija je prva na putu vlažnim vazdušnim masama koje stižu sa Atlantika i Sredozemlja. Kada ti kišni oblaci udare u planinske masive kao što su Gučevo, Cer, Povlen i Maljen, vazduh je primoran da se naglo podiže. Slađenjem vazduha dolazi do kondenzacije - i obilnih pljuskova koji se sručuju na gradove u podnožju.

Ako izađemo iz okvira gradskih naselja i pogledamo širu sliku cele zemlje, meteorološki ekstremi izgledaju ovako:
​
Najkišovitiji planinski predeli su Zlatibor i Kopaonik. Tokom istorijski najkišovitije 2014. godine, na Zlatiboru je izmereno nevjerovatnih 1.515,5 mm padavina.

​Najveća mesečna količina kiše zabeležena je u maju 2014. u mestu Donja Orovica kod Ljubovije, kada je za samo mesec dana palo 487,3 mm kiše.

​Najveća dnevna količina kiše (potop u 24h) je rekord koji i dalje drži Negotin, gde je 10. oktobra 1955. u samo jednom danu palo 211,1 litara po kvadratu!

Sušta suprotnost kišovitom zapadu jeste severoistok zemlje. Najmanje kiše na godišnjem nivou padne na području Severnog Banata, gde prednjači Kikinda sa prosekom ispod 550 mm. U Kikindi je 2000. zabeležen i rekord za najsušniju godinu u istoriji merenja u Srbiji - palo je svega 223,1 mm padavina za svih 365 dana.

Prolećni meseci, a pre svega jun i maj, statistički su najkišniji meseci u celoj Srbiji. U junu padne čak 12-13% ukupne godišnje količine kiše, pa izreka "Sveti Ilija, do podne sunce, od podne kiša" ima svoje čvrsto utemeljenje u meteorologiji!

- Naslovna fotografija: Rajko Ristić