Mašala - 11 poslanika prima i platu i penziju! Jedan penzioner koji sedi u skupštini mesečno inkasira čak 430.000 dinara!

Ostali skupštinski penzioneri su iz Srpske napredne stranke - njih dvoje, te po jedan iz POKS-a, Ruske stranke, Narodnog pokreta Srbije, pokreta SRCE, SPS-a i pokreta Mi glas iz naroda.

Svi oni primaju penzije, koje se kreću od 42.000 dinara do čak 253.000 dinara, a pored toga i poslaničke plate koje iznose od 124.000 do 210.000 dinara.

Najveća mesečna primanja, barem prema podacima koji su prijavljeni Agenciji za sprečavanje korupcije, ima Dragan M. Marković iz PUPS-a koji prima penziju od 220.000 dinara i poslaničku platu od 210.000 dinara.

Od njega ne zaostaje puno Zdravko Ponoš, pokret SRCE, koji ima penziju od 217.000 dinara, te poslaničku platu od 188.000 dinara - ukupno 405.000 dinara.

Dvoje poslanika penzionera prima i treću zaradu. Tako Ilo Mijalovski iz PUPS-a, pored penzije i poslaničke plate prima i platu za funkciju u Gradu Čačku - 4.000 dinara tromesečno. Pored njega i Slobodan Nikolić iz Ruske stranke takođe ima funkciju i u Gradu Šapcu, u Komisiji za investicije i projekte, gde inkasira još 70.000 dinara svakog meseca.

Politički analitičar Dragomir Anđelković za Direktno kaže da nije problem to što poslanici imaju veća primanja, naprotiv, ukoliko se region posmatra uporedno, jasno je da njihove plate u Srbiji nisu nužno nesrazmerno visoke, ali je suštinski problem u tome što mnogi poslanici ne obavljaju svoj posao na način koji se od njih očekuje.

- Narodni predstavnici trebalo bi da budu ljudi od integriteta, sa sopstvenim stavom i sposobnošću da ga iznesu ne samo u odnosu na opoziciju i političke protivnike, već i u odnosu na sopstvena partijska rukovodstva, kao i u svim drugim važnim društvenim i državnim pitanjima. Međutim, današnja praksa pokazuje da su poslanici, uz određene izuzetke, uglavnom deo jedne glasne i disciplinovane glasačke mašinerije koja, po unapred zadatoj liniji, sprovodi odluke partijskog vrha, umesto da ih kritički razmatra - ističe Anđelković.

Zbog toga, smatra, njihove osnovne plate deluju visoko samo za formalno dizanje ruku, dok su u stvarnosti nedovoljne u odnosu na odgovornost i ulogu koju bi trebalo da imaju kada bi zaista radili svoj posao i imali dovoljno hrabrosti da se bore za ono što je najbolje za društvo u celini.