Šta to spaja Bjelogrlića i Slavka Štimca, a nije Boško Buha? Deceniju kasnije snimili ovaj film

Među njima se posebno pamte oni umetnici koji su kroz decenije postali nerazdvojni glumački parovi, ali i oni koji su retko delili kadar, a ipak ostavili neizbrisiv trag u antologijskim scenama.

Jedan od najupečatljivijih i emotivno najsnažnijih primera takve saradnje jeste ponovni susret Dragana Bjelogrlića i Slavka Štimca. Njihovo prvo zajedničko pojavljivanje na velikom platnu dogodilo se još u detinjstvu, u ratnoj drami "Boško Buha", gde su kao dečaci-naturščici ostavili izuzetan utisak na publiku.

Sazrevanje pred kamerama: Od tinejdžera do stubova kinematografije

Deceniju kasnije, 1988. godine, sudbina ih ponovo spaja u potresnom filmu "Braća po materi". U ovom ostvarenju, obojica su nastupila znatno starija, glumački zrelija i mudrija. Upravo kroz ove uloge bilo je potpuno jasno da svedočimo rađanju dvojice lidera koji će u godinama koje dolaze voditi glavnu reč u domaćoj kinematografiji.

U trenucima snimanja, Bjelogrlić je već bio miljenik nacije zahvaljujući ulozi Slobodana Bobe Popadića u kultnoj seriji "Bolji život", dok je Slavko Štimac iza sebe imao kultni status zahvaljujući maestralnoj ulozi Petra Cvetkovića u klasiku "Varljivo leto '68". NJihove glumačke bravure iz ovog perioda upisane su zlatnim slovima u istoriju jugoslovenskog i srpskog filma.

O filmu: "Braća po materi" (1988)

Ovaj kultni jugoslovenski film snimljen je pod režiserskom palicom Zdravka Šotre, a rađen je prema scenariju koji je adaptiran po istoimenom, hvaljenom romanu književnika Jovana Radulovića. Ekranizacija je snimana na autentičnim lokacijama – u selu Polača kod Knina, u samom podnožju surove planine Dinare, kao i u mestu Karin Donji.

Veći deo radnje simbolički je vezan za surovost kninskog krša i dva fiktivna mesta: srpsko selo Kulina i hrvatsko selo Šmrekovo.

Razarajuća radnja i tragika istorije

Filmska priča počinje kada mladić Veselin, isprovociran tokom maturske večeri, u afektu ubija svog vršnjaka. Tokom izdržavanja zatvorske kazne, na njegovu adresu stiže neočekivano pismo iz Austrije, od polubrata Braca, političkog emigranta. Kroz njihovo dugogodišnje dopisivanje, Braco mu otkriva tešku porodičnu tajnu i priču o Dalmatinskoj zagori tridesetih godina prošlog veka.

Braco je rođen iz braka majke Vranke i oca Antiša, koji se 1941. godine pridružuje ustaškom pokretu i gine u ratu. Nakon sloma fašizma, majka se preudaje za Krstana, partizanskog prvoborca iz srpskog sela, i u tom braku rađa Veselina. Braco, koga kroz život neprestano prati društvena stigma „ustaškog sina“, prinuđen je da pobegne preko granice, gde se pridružuje ekstremnoj hrvatskoj emigraciji u Austriji.

Kroz pisma i bolne razgovore, odnosi dvojice braće evoluiraju – od početnog nepoverenja, ideološke odbojnosti i potpunog nerazumevanja dva različita sveta i sistema, do svesti o neraskidivoj krvnoj vezi. NJih dvojica, jedan Hrvat, a drugi Srbin, rođeni od iste majke, a različitih očeva (ustaše i partizana), odrastaju u surovom vremenu i još surovijem podneblju. Iako im roditelji ginu, a životni putevi se razilaze pre nego što su uopšte stigli da se upoznaju, na kraju ih spaja zajednička sudbina – činjenica da su braća po materi i da su se, svako na svoj način, ogrešili o zakone društva.