Kao dečak krao je ugalj da bi zaradio za porodicu, a postao je jedan od najvećih glumaca domaće kinematografije: Navršilo se 12 godina od smrti Bore Todorovića

Od dečaka koji je izdržavao porodicu do glumačke legende

Bora Todorović rođen je 1930. godine u Beogradu u učiteljskoj porodici. Nakon smrti oca, porodica se preselila u Aranđelovac, gde je dobio nadimak Čvoka, koji, kako je kasnije pričao, nikada nije voleo.

Pre početka Drugog svetskog rata vratili su se u Beograd, a ratne godine porodici su donele veliko siromaštvo. Bora je još kao jedanaestogodišnjak pokušavao da zaradi novac radeći kao nosač na Železničkoj stanici, ali su ga stariji radnici pretukli i oterali.

Njegova sestra, čuvena glumica Mira Stupica, u memoarima "Šaka soli" opisala je koliko je Bora bio odlučan da pomogne porodici. Pisala je da je krao ugalj sa železničke stanice i gumu iz nemačkih magacina od koje je pravio đonove za obuću kako bi zaradio novac, rizikujući život tokom okupacije.

Od Mašinskog fakulteta do Akademije za pozorišnu umetnost

Posle rata, na nagovor porodice, upisao je Mašinski fakultet, ali je ubrzo shvatio da ga privlači gluma. Prešao je na Akademiju za pozorišnu umetnost, gde je studirao u klasi profesora Joze Laurenčića zajedno sa Ljubom Tadićem, Markom Todorovićem i Slobodanom Cicom Perovićem.

Diplomirao je 1956. godine i iste godine započeo profesionalnu karijeru u Beogradskom dramskom pozorištu. Kasnije je igrao u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu, Ateljeu 212 i Zvezdara teatru, ostavljajući neizbrisiv trag na pozorišnoj sceni.

Uloge koje su obeležile domaći film

Iako je prvih godina dobijao uglavnom manje filmske uloge, Bora Todorović je tokom karijere postao jedan od najprepoznatljivijih glumaca jugoslovenske kinematografije.

Publika ga pamti kao Boba Mihajlovića u "Vrućem vetru", Đenku u "Maratoncima trče počasni krug", Pika u "Balkan ekspresu", Petra Jakovljevića u "Balkanskom špijunu", Ahmeda u "Domu za vešanje", Goluba u "Podzemlju" i Luku Labana u "Profesionalcu".

Sam je govorio da je od početka znao da nije predodređen za uloge zavodnika.

- Bio sam svestan da nemam izgled za ljubavne uloge. Znao sam da sam predodređen za komediju i karakterne likove.

Za svoj rad dobio je brojna priznanja, među kojima su Dobričin prsten, Sterijina nagrada, nagrada "Pavle Vuisić", Statueta Joakim Vujić i Gran pri Filmskog festivala komedije u Monte Karlu.

Porodica puna umetnika

Bora Todorović bio je u braku sa Snežanom Matić, sa kojom je dobio sina Srđana Žiku Todorovića, danas jednog od najpoznatijih domaćih glumaca.

Kasnije se oženio Karolin Kikom, sa kojom je dobio ćerke Danu i Taru. Dana Todorović ostvarila je uspešnu književnu karijeru i okušala se i kao glumica, a sa ocem je igrala u filmu "Profesionalac".

Govoreći o talentu svoje porodice, Bora je u svom stilu umeo da se našali:

- Kod nas je razvijena teorija: kad vidiš da nije ni za šta, baci ga na glumu, tu će sigurno uspeti.

Kafana, prijateljstvo sa Draganom Nikolićem i cigarete

Privatno je bio poznat kao čovek koji je voleo kafanu i druženje. Jedan od najbližih prijatelja bio mu je Dragan Nikolić, sa kojim je godinama razmenjivao šale i glumačke dosetke.

Najveći porok bile su mu cigarete. Više puta je pokušavao da ih ostavi, a najdužu pauzu napravio je čak 15 godina. Ipak, zbog snimanja filma "Dom za vešanje" ponovo je zapalio cigaretu i toj navici se vratio narednih osam godina.

Prava istina o njegovoj smrti

Bora Todorović preminuo je 7. jula 2014. godine u 84. godini. Dugo se verovalo da je preminuo od komplikacija nakon operacije slepog creva, ali je njegov sin Srđan kasnije otkrio šta se zapravo dogodilo.

Kako je ispričao, Bora je posle operacije ustao da zatvori prozor tokom nevremena, okliznuo se i udario glavom. Udarac je izazvao pucanje aneurizme za koju nije znao, nakon čega je pao u komu iz koje se nije probudio.

Njegova urna položena je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu. Dve godine kasnije preminula je i njegova sestra Mira Stupica, a porodicu je potom zadesila još jedna tragedija kada je iznenada preminuo Srđanov trogodišnji sin Dejan, čija je urna položena pored dedine.